Zwiększanie produktywności: moje doświadczenia z przejściem z domyślnego pulpitu Ubuntu na i3

Przez długi czas korzystałem z kompleksowych środowisk graficznych, takich jak GNOME, korzystając z Ubuntu.Środowiska te są atrakcyjne wizualnie, przyjazne dla użytkownika i zazwyczaj działają bezproblemowo zaraz po instalacji. Jednak jako osoba spędzająca dużo czasu w terminalu, zacząłem zauważać, że poświęcam więcej czasu na zarządzanie układem okien niż na swoje zadania. To odkrycie skłoniło mnie do przejścia na Menedżera Okien i3, narzędzie zaprojektowane specjalnie do efektywnego zarządzania oknami, i od tego czasu moja produktywność znacznie wzrosła. Nigdy nie wróciłem do tradycyjnej konfiguracji pulpitu.

Powody, dla których preferuję Menedżera okien i3

W przeciwieństwie do pełnoprawnych środowisk graficznych, i3 jest dedykowanym menedżerem okien. Oznacza to brak zbędnych warstw graficznych, zbędnych usług tła i elementów rozpraszających wzrok. Zamiast tego oferuje uproszczony interfejs z logicznym układem okien, pełną nawigacją za pomocą klawiatury i przejrzystym plikiem konfiguracyjnym opartym na tekście. Na przykład, po otwarciu dwóch okien terminala, i3 automatycznie dzieli ekran na nienakładające się na siebie kafelki, zapewniając optymalne wykorzystanie przestrzeni i widoczność.

Chociaż środowiska graficzne takie jak GNOME wyróżniają się przyjaznością dla użytkownika i estetyką, uznałem, że potrzebuję rozwiązania, które zapewni szybkość i zminimalizuje rozpraszanie uwagi. Poniżej przedstawiam kilka przekonujących powodów, dla których polubiłem i3wm:

Wydajność sterowana klawiaturą

Jeśli znasz skróty klawiaturowe, zwłaszcza te z Vima, szybko poczujesz się jak w domu w i3. Polecenia klawiaturowe pozwalają na nawigację, uruchamianie aplikacji i zarządzanie oknami bez konieczności sięgania po myszkę. Po zapamiętaniu skrótów klawiszowych, wszystko staje się kwestią płynnego korzystania z klawiatury.

Co więcej, wszystkie ustawienia, od skrótów klawiaturowych po kolory i opcje uruchamiania, są kontrolowane za pomocą przyjaznego dla użytkownika pliku konfiguracyjnego, co zwiększa potencjał personalizacji.

Szybkie przełączanie przestrzeni roboczej

Kolejną wyróżniającą się cechą i3wm jest wyjątkowe zarządzanie przestrzenią roboczą. Dzięki możliwości utworzenia do 10 przestrzeni roboczych i natychmiastowego przełączania się między nimi za pomocą prostych kombinacji klawiszy (np.Mod+ 1lub Mod+ 2), i3wm eliminuje wszelkie opóźnienia, umożliwiając efektywne przełączanie kontekstów.

Niesamowicie lekki

Jedną z głównych zalet i3wm jest minimalne zużycie zasobów. Chociaż nowoczesne komputery potrafią obsłużyć znaczną ilość pamięci RAM, użycie lekkiego menedżera okien, takiego jak i3, może poprawić wydajność systemu, szczególnie na starszym sprzęcie lub podczas uruchamiania aplikacji intensywnie wykorzystujących zasoby. Chociaż dokładne zużycie pamięci różni się w zależności od konfiguracji, typowa, minimalna sesja z Xorg i niezbędnymi narzędziami zazwyczaj zużywa zaledwie 100–300 MB pamięci RAM – znacznie mniej niż wiele współczesnych środowisk graficznych, które w stanie bezczynności mogą z łatwością przekroczyć jeden gigabajt pamięci.

Dlaczego kafelkowanie w i3wm jest korzystne

i3wm rewolucjonizuje zarządzanie oknami, automatycznie rozmieszczając je w formie kafelków, co znacznie zmniejsza bałagan i maksymalizuje przestrzeń na ekranie. Ta funkcja jest szczególnie cenna dla użytkowników takich jak ja, którzy często korzystają jednocześnie z edytora tekstu, terminala i przeglądarki, umożliwiając łatwy dostęp bez konieczności przełączania się między wieloma oknami.

Instalowanie i konfigurowanie i3wm

Instalacja i3wm w Ubuntu jest prosta, ponieważ jest on dostępny bezpośrednio w oficjalnych repozytoriach. Użytkownicy innych dystrybucji zazwyczaj mogą znaleźć i3wm również za pośrednictwem swoich menedżerów pakietów.

Na początek zaktualizuj listy pakietów za pomocą następującego polecenia:

sudo apt update

Następnie zainstaluj i3 za pomocą:

sudo apt install i3

Możesz również znaleźć i3 w Centrum oprogramowania i dokonać instalacji.

Podczas instalacji może pojawić się prośba o wybranie menedżera wyświetlania. W razie wątpliwości zaleca się skorzystanie z opcji domyślnej (często GDM w Ubuntu).Ten proces zainstaluje i3, i3status (do paska stanu) i i3lock (do blokowania ekranu), zapewniając użytkownikom kompleksową, podstawową konfigurację.

W przypadku instalacji rozszerzonej możesz ręcznie wykonać:

sudo apt install i3-wm i3status i3lock dmenu

Po zakończeniu instalacji wyloguj się z bieżącej sesji. Na ekranie logowania kliknij małą ikonę koła zębatego (często znajdującą się w prawym rogu lub obok pola do wprowadzania hasła) i wybierz opcję i3 z opcji pulpitu, a następnie zaloguj się.

Strona logowania Ubuntu wyświetlająca inną sesję

Podczas pierwszego uruchomienia i3 pojawi się monit o utworzenie domyślnego pliku konfiguracyjnego – zaakceptuj tę opcję. Następnie zostaniesz poproszony o wybranie klawisza Mod, albo, Windowsalbo Alt. Ten klawisz odróżnia zwykłe pisanie od poleceń i3, więc wybierz ten, który wydaje Ci się bardziej intuicyjny. Ja wolę klawisz Windows, aby uniknąć kolizji ze skrótami w terminalu.

Korzystanie z i3wm: kluczowe funkcje

Po pomyślnej instalacji oprogramowania i3wm możemy przyjrzeć się podstawowym zadaniom, które możesz sprawnie wykonać:

Nawigacja za pomocą skrótów klawiaturowych

W i3wm większość czynności wykonuje się za pomocą skrótów klawiaturowych. Chociaż istnieje wiele predefiniowanych skrótów klawiszowych, można je dostosować do własnych preferencji. Zapoznanie się z tymi podstawowymi skrótami jest niezbędne przed kontynuacją.

Na początek prawdopodobnie będziesz chciał otworzyć terminal. Użyj Mod+ Enter, aby go uruchomić. Wielokrotne naciśnięcie Mod+ Enterpokaże domyślny wzór podziału ekranu procesora i3.

Aby zmienić położenie okien, użyj Mod+ hdo poruszania się w lewo, Mod+ jdo przesuwania w dół, Mod+ kdo przesuwania w górę i Mod+ ldo przesuwania w prawo. Ten schemat będzie dość znajomy dla użytkowników Vima, choć z niewielkimi różnicami. Możesz go również dostosować do rzeczywistych powiązań Vima.

Aby przesunąć okno, wystarczy dodać klawisz Shift do dowolnego klawisza skrótu kierunkowego; na przykład, aby przesunąć okno w dół, użyj klawiszy Mod+ Shift+ j.

Aby skonfigurować podziały okna, wybierz żądane okno i użyj Mod+ hdla podziału poziomego lub Mod+ vdla podziału pionowego. Zamknięcie okna jest również proste za pomocą Mod+ Shift+ q.

Manipulowanie systemem Windows w i3wm

i3wm obsługuje okna pływające. Niektóre aplikacje, takie jak paski narzędzi Gimpa, domyślnie otwierają się jako okna pływające, ale można włączyć je dla dowolnego okna za pomocą klawiszy Mod+ Shift+ Space, przełączając się między trybem pływającym a kafelkowym dla wybranego okna.

Co więcej, wymuszenie przejścia dowolnego okna do trybu pełnoekranowego jest możliwe za pomocą Modklawisza + f, a przełączenie z powrotem do trybu pełnoekranowego jest równie proste.

Uruchamianie aplikacji w i3wm

Aby uruchomić programy w i3wm, użyj launchera, z opcją domyślną dmenu. Można również skorzystać z alternatyw, takich jak rofi.

Programy uruchamiające działają podobnie do narzędzi wyszukiwania aplikacji. Wystarczy wpisać nazwę żądanego programu i nacisnąć przycisk, Enteraby go uruchomić. Program uruchamiający zapamiętuje często używane aplikacje i wyświetla je na liście po otwarciu, umożliwiając łatwy dostęp bez konieczności wpisywania nazwy.

Skrót klawiaturowy do aktywacji programu uruchamiającego to Mod+ d.

Podstawowa konfiguracja i3wm

Możliwości personalizacji i3wm są rozbudowane, co pozwala na wysoki stopień personalizacji. W tym artykule omówimy kilka typowych konfiguracji.

Po wygenerowaniu domyślnej konfiguracji podczas pierwszego uruchomienia, znajdzie się ona w katalogu „~/.config/i3/”.

mkdir -p ~/.config/i3cp /etc/i3/config ~/.config/i3/config

Zmiana kolorów jest prosta, ponieważ i3wm wykorzystuje wartości szesnastkowe podobne do CSS. Można zdefiniować różne klasy, każdą z obramowaniem, tłem, tekstem i wartością wskaźnika. Taka organizacja pozwala na łatwe dostosowywanie.

class border backgr.text indicatorclient.focused #1e1e1e #1e1e1e #151515 #AA0000client.focused_inactiveclient.unfocusedclient.urgentclient.placeholderclient.background #454545

W konfiguracji i3wm słowo kluczowe bindsymtworzy nowy skrót klawiszowy podczas execuruchamiania aplikacji. Ta funkcjonalność umożliwia tworzenie skrótów klawiszowych dla najczęściej używanych programów, umożliwiając dostęp bez konieczności uruchamiania programu uruchamiającego. Na przykład:

bindsym $mod+Shift+w exec firefox

Możesz również ustawić automatyczne uruchamianie aplikacji, uwzględniając tę opcję execw swojej konfiguracji.

exec firefox

Dostosowywanie paska stanu

Pasek stanu stanowi kluczowy element środowiska pulpitu, wyświetlając obszary robocze i najważniejsze informacje.i3wm oferuje szereg opcji dostosowywania paska stanu.

Pod koniec pliku konfiguracyjnego znajdziesz sekcję oznaczoną jako bar. Wszystkie konfiguracje paska stanu będą znajdować się w tym bloku.

Parametr status_command pozwala wybrać żądany pasek stanu. Chociaż domyślną opcją jest i3status, dostępne są również opcje alternatywne, takie jak i3blocks, lemonbar i polybar, z których każda ma unikalne cechy.

Możesz zmienić położenie paska za pomocą:

position top

Tutaj można utworzyć osobny blok kolorów, który umożliwi podobne dostosowanie schematu kolorów i3.

colors { #class #border #bg #txt focused_workspace #454565 #252525 #1E1E1E active_workspace inactive_workspace urgent_workspace binding_mode background #151515}

Określanie, czy i3 jest dla Ciebie odpowiedni

Choć procesor i3 jest niewątpliwie wydajny, może nie odpowiadać potrzebom każdego. Użytkownicy przyzwyczajeni do tradycyjnych interfejsów typu „wskaż i kliknij” mogą początkowo uznać minimalistyczne podejście procesora i3 za zniechęcające. Brak graficznego panelu ustawień oznacza, że większość konfiguracji musi być wykonywana ręcznie za pomocą pliku tekstowego. Ten brak elementów wizualnych może być uciążliwy dla użytkowników, którzy kładą duży nacisk na graficzną organizację.

Należy również zauważyć, że procesor i3 obsługuje tylko X11 i na razie nie obsługuje Wayland.

W przypadku graczy procesor i3 może być kompatybilny, ale może wymagać dodatkowej konfiguracji. Na przykład, chociaż gry w trybie pełnoekranowym zazwyczaj działają w systemie X11, procesor i3 nie posiada wbudowanego kompozytora, co może prowadzić do rozrywania ekranu, chyba że zostanie on skonfigurowany ręcznie. Dlatego jeśli priorytetem są gry, wybór kompletnego środowiska graficznego z wbudowanym zarządzaniem wyświetlaniem i obsługą Wayland może okazać się wygodniejszy w dłuższej perspektywie.

Źródło i obrazy