Adaptacja Wicked Jona M. Chu szybko wspięła się na szczyt najbardziej cenionych filmów 2024 roku, a jedną z jej wyróżniających się cech są rozbudowane i dynamiczne sekwencje taneczne, które stanowią siłę napędową narracji. Musical zawiera łącznie jedenaście piosenek, z których każda została starannie opracowana, aby wzmocnić rozwój postaci i popchnąć ich historie do przodu. Znane numery, takie jak „Popular” i „What Is This Feeling”, skutecznie ilustrują rozwijającą się relację między Elphabą i Glindą, podczas gdy inne, takie jak „One Short Day” i „Something Bad”, pogłębiają historię Oz i napędzają fabułę dalej.
Każdy utwór muzyczny uzupełniają choreograficzne występy , które oddają hołd oryginalnej inscenizacji scenicznej, a jednocześnie dostosowują się do formatu kinowego. Chu umiejętnie ożywia te utwory, wplatając odniesienia choreograficzne do materiału źródłowego, jednocześnie przygotowując grunt pod wydarzenia, które mają się rozegrać w sequelu, Wicked: For Good .
11 Coś złego
Wykonawcy: Peter Dinklage i Cynthia Erivo
„Something Bad” wyróżnia się jako jeden z niewielu numerów w Wicked pozbawionych choreografii tanecznej, co można przypisać ponurym i niepokojącym tematom. Ta piosenka pojawia się tuż przed podróżą Elphaby do Emerald City , co stanowi kluczowy moment, gdy odkrywa ona straszne okoliczności zagrażające zwierzętom z Oz.
Choć może nie jest to najbardziej znany utwór na ścieżce dźwiękowej, „Something Bad” odgrywa kluczową rolę w rozwoju postaci Elphaby, ostatecznie wpływając na jej decyzje w dalszej części filmu. Brak tańca jest umiejętnie rekompensowany przez użycie cieni i nastrojowej narracji, które są potężnie przekazywane poprzez występy Erivo i Dinklage’a.
10 Człowiek sentymentalny
Wykonanie: Jeff Goldblum
Tekst „A Sentimental Man” rzuca światło na drogę Czarodzieja do władzy, ale ironiczny ton utworu ujawnia mroczniejsze podteksty jego osobowości. Oznacza on znaczący punkt zwrotny w Wicked i służy jako krótka przerwa przed turbulencjami, które następują.
Podczas gdy Wicked wprowadza znaczące zmiany w „A Sentimental Man” pod kątem jego interpretacji filmowej, brak choreografii sprawia, że jest on mniej zapadający w pamięć w porównaniu do swoich odpowiedników. Mimo wszystko Goldblum wlewa w ten numer niezaprzeczalny urok, choć może nie wyróżnia się on spośród innych występów.
9 Kochany stary Shiz
Wykonanie: Chór Uniwersytetu Shiz (ft. Ariana Grande)
Często postrzegana jako jedna z mniej wyrazistych piosenek w Wicked , „Dear Old Shiz” odgrywa zasadniczą rolę w ustaleniu charakteru Glindy. Ten utwór pojawia się na początku filmu, zapewniając widzom pierwszy wgląd w przeszłość Glindy. Biorąc pod uwagę, że Glinda jest prawdopodobnie najważniejszą postacią w początkowym segmencie Wicked , jej wprowadzenie jest fundamentalne.
Pomimo minimalnej choreografii, obecność dużego zespołu tworzy wspaniałą oprawę wizualną, która oddaje hołd korzeniom Broadwayu. Po „No One Mourns The Wicked” ten występ jest pierwszym w filmie przypadkiem, który przywołuje wrażenie wielkoskalowej produkcji scenicznej, prezentując poczucie rozmachu bez polegania na tańcu.
8 Nie jestem tą dziewczyną
Wykonanie: Cynthia Erivo
„I’m Not That Girl” ujmuje kluczowy moment w narracji, gdy Elphaba zmaga się ze swoimi uczuciami do Fiyero i zazdrością o niewymuszony urok Glindy. Ta piosenka podkreśla rozwój postaci Elphaby i wykorzystuje techniki filmowe, aby przedstawić jej izolację, często umieszczając ją w tle kluczowych scen.
Trójkąt miłosny między Elphabą, Glindą i Fiyero stanowi główny element opowieści, a „I’m Not That Girl” ilustruje rosnącą świadomość Elphaby co do jej roli w tej dynamice. Chociaż jest mało ruchu choreograficznego, wizualna narracja wzmacnia przedstawienie poczucia wyobcowania Elphaby od jej rówieśników.
Wykonanie: Cynthia Erivo (ft. Ariana Grande)
Ambitna i zasadnicza natura Elphaby sprawia, że nie może istnieć obok Czarodzieja, podczas gdy duma Glindy nie pozwala jej stanąć przeciwko niemu, ceniąc swoją reputację ponad wszystko. Finał jest niezwykle wpływowy, a jego choreografia podkreśla napięcie między głównymi bohaterami, pomimo ograniczonego tańca.
6 Czarodziej i ja
Wykonanie: Cynthia Erivo (ft. Michelle Yeoh)
„The Wizard and I” jest prawdopodobnie jednym z pierwszych głównych numerów muzycznych w Wicked i ma znaczący wpływ. Ta piosenka rozwija się krótko po przybyciu Elphaby do Shiz, oddając jej żarliwe pragnienie spotkania z Czarodziejem, ale zapowiadając bolesną rzeczywistość ich przyszłych interakcji, jak wcześniej zasugerowano w „No One Mourns The Wicked”.
Podczas gdy choreografia pozostaje stonowana w porównaniu do innych żywych numerów, skutecznie wzmacnia charakter Elphaby poprzez jej język ciała i wizualne opowiadanie historii. Kluczowe momenty, takie jak witrażowy dzwonek wietrzny zasłaniający jej twarz, przejmująco symbolizują jej tęsknotę za akceptacją i pragnienie „wyleczenia”.
5 Popular
Wykonane przez Arianę Grande
„Popular” jest numerem definiującym Glindę, ucieleśniającym szczyt energicznego występu Ariany Grande. Jej ruch i wykonanie w „Popular” ujawniają warstwy jej charakteru — od jej powierzchownej natury po rozwijającą się więź z Elphabą. Ta piosenka oznacza kluczowy punkt zwrotny, w którym choreografia odzwierciedla podekscytowanie Glindy, że będzie mentorką swojej nowej przyjaciółki .
Jednak humor zawarty w „Popular” niesie ze sobą również ukryty nurt złowrogiej zapowiedzi. Ostatecznie, zaabsorbowanie popularnością Glindy sprawia, że pozostaje ona w pozycji bezpieczeństwa, ryzykując swoje szanse na prawdziwą dobroć poprzez milczenie. Jej pełne gracji ruchy i skupione na sobie spojrzenia w całym utworze ujawniają wewnętrzne konflikty jej postaci przed kulminacyjnym finałem filmu.
4 Nikt nie opłakuje niegodziwych
Wykonanie Ariany Grande (ft. Andy Nyman, Courtney-Mae Briggs, Jeff Goldblum, Sharon D. Clarke i Jenna Boyd)
„No One Mourns The Wicked” otwiera Wicked potężnym muzycznym oświadczeniem, przygotowując grunt pod rozwijającą się historię. Wprowadzenie zawiera flash-forward, ilustrujący ostateczny los Elphaby i Glindy, dodając warstwy do ich kolejnych działań w całej narracji.
Choreografia w tym otwarciu jest jedną z najbardziej okazałych i wciągających w całej produkcji , a mieszkańcy Munchkinlandu w pełni wykorzystują swoje numery, aby stworzyć angażujący spektakl. Ten żywy początek jest zarówno dynamiczny, jak i ekscytujący, prezentując postać Grande jako niedopowiedziany, ale niezapomniany element tego dzieła zespołowego.
3 Co to za uczucie?
Wykonane przez Cynthię Erivo i Arianę Grande
Rywalizację między Elphabą i Glindą akcentuje „What Is This Feeling”, zachwycający i zabawny numer, który wspaniale oddaje ich dynamikę. Ten numer wyróżnia się lekką melodią i zabawnymi wymianami zdań, co czyni go jednym z najbardziej zabawnych momentów filmu. Optymistyczna choreografia dodaje emocji, podkreślając komiczne napięcie w ich związku .
2 Jeden krótki dzień
Wykonanie: Cynthia Erivo i Ariana Grande (ft. Idina Menzel i Kristin Chenoweth)
Piosenka „One Short Day” oznacza znaczący moment, gdy Elphaba i Glinda przybywają do Emerald City, emanując zaraźliwą energią, która maskuje mroczniejsze wydarzenia, które nadejdą. Ten optymistyczny numer jest symbolem optymistycznego tonu musicalu, z żywą choreografią, która wzmacnia tło ich zachwytu.
Co ciekawe, ta wersja odchodzi od oryginalnej wersji broadwayowskiej, ponieważ występują w niej Idina Menzel i Kristin Chenoweth, które przyczyniają się do pogłębienia wiedzy o Czarodzieju i jego magicznym Grimmerie. Ten błyszczący moment podnosi piosenkę ponad poprzednie wersje i misternie wplata ją w ogólną narrację filmu.
1 Taniec przez życie
Wykonanie: Jonathan Bailey (ft. Ariana Grande, Cynthia Erivo, Ethan Slater i Marissa Bode)
Chociaż Fiyero Jonathana Baileya ma tylko jeden numer w pierwszym akcie Wicked , to bez wątpienia wyróżnia się jako najlepszy moment filmu. Jego wykonanie „Dancing Through Life” jest zarówno czarujące, jak i znakomicie choreograficzne, uwydatnione przez szczegółowe scenografie i dynamiczne zdjęcia , które tchną życie w scenę.
Urzekający aspekt „Dancing Through Life” to zapowiedź przemiany Fiyero w Wicked: For Good . Spokojny, żartobliwy styl jego ruchów nawiązuje do „If I Only Had A Brain” z Czarnoksiężnika z Krainy Oz , w sprytny i angażujący sposób sugerując los postaci.